Work out on the go.

Voor de mensen die willen afvallen of een moeilijk punten dieet aan het volgen zijn, stop daarmee! Ik heb nu toch het perfecte workoutplan voor u ontwikkeld! Gewoon een blokje om. Wie had gedacht dat het zo simpel kon zijn.

Wanneer je te voet op reis gaat en je al je hebben en houden op je rug moet meezuilen, dan is het belangrijk om een keuze te maken in wat je in je tas stopt. Je wilt hem natuurlijk niet te zwaar hebben. Gelukkig zijn er vele reiswebsites en zij geven allen aan dat wanneer je de eerste keer gaat backpacken je te veel mee neemt. Mooie waarschuwing, en ik dacht dat gaat mij niet gebeuren. Lekker wel dus!

Ondertussen heb ik op verschillende plekken spullen achtergelaten, waardoor ik nu mobieler ben dan voorheen. Wanneer je tas 5 kilo lichter is dan voorheen zijn die 35 km opeens een stuk makkelijker.
Nu heeft een zware tas wel een voordeel, want je hebt daardoor een dagelijkse workout. Ik heb meer spierweefsel en een beter uithoudingsvermogen dan ooit te voren. Vooral mijn benen hebben het gemerkt, maarja wat wil je, elke dag is leg day.

Het is opmerkelijk om te zien hoe snel je lichaam zich aanpast. Mijn broek mag dan ondertussen van mijn billen zakken (mijn riem bleef achter in Parijs vanwege het gewicht), toch ben ik 5 kilo aangekomen. Mijn hele fysieke gestel is langzaam maar zeker veranderd. Je zou misschien denken dat ik door het gewicht van de tas nu nog meer voorovergebogen loop dan ik al deed, maar het tegendeel is waar. Rechtop met de borst vooruit is hoe ik de wegen afleg.

Al die aanpassingen gingen niet ongemerkt voorbij. Helse pijnen (let op: lichtelijk gedramatiseerd) heb ik moeten doorstaan. Eerst begon mijn rechtervoet te zeuren, daarna mijn linkervoet, gevolgd door mijn knieën. En soms een dagje met kramp door moeten zetten. Gelukkig leer je onderweg je lichaam beter kennen en kun je al snel het onderscheid maken tussen een pijntje door oververmoeidheid of een signaal van pijn dat er serieus iets aan de hand is. Verder leer je nieuwe soorten van vermoeidheid. Maar wanneer de blaren zo groot worden dat ze een nieuw lichaamsdeel op zich vormen, dan weet je dat je niet goed naar je lichaam geluisterd hebt. Om het dan goed te maken trakteer je jezelf op chocolade en taart. En aangezien je het er de volgende dag toch weer afloopt mag je best die hele taart opeten.

Advertisements

En een Kerst met vreemden.

Het is ondertussen al een tijdje terug, maar graag vertel ik toch nog even wat over mijn feestdagen. Hoewel moeder natuur en ik het beide niet zo voelde was opeens Kerstmis daar.

Het gezin waarbij ik verbleef nam me mee op een roadtrip 400 km verder. Waar we Kerstmis zouden gaan vieren bij de familie van Jean-Marc. Ik werd welkom geheten in een mooi groot huis, dichtbij de stad Macon.
Dit jaar geen Amerikaanse kerstmuziek of gourmetten met de familie, maar een Kerst bij Fransen en die is anders dan onze Hollandse Kerst.

Om te beginnen vieren ze hier 1 dag Kerst, wat eigenlijk logischer is dan onze 2 (voor sommige onder ons 3) dagen, aangezien Jezus maar op een dag geboren kan zijn. Want Frankrijk is voornamelijk Rooms-Katholiek, wat dus inhoudt dat ze de geboorte van Jezus vieren met Kerst. En daarbij hoort een kerstmis in de kerk.

Natuurlijk worden er ook cadeaus uitgewisseld. En dat gaat als volgt. Iedereen zet zijn schoenen onder de boom en vervolgens doe je de cadeaus in de juiste schoen. Nu is dit al op twee manieren onmogelijk, want de boom verschaft niet genoeg ruimte voor alle schoenen. En de schoenen zijn te klein voor alle cadeaus. Hoe dan ook, als gast op dit feestje had zelfs ik cadeaus in mijn schoen (toch nog een beetje Sinterklaas gevoel).

Verder heeft het bourgondische leven voor mij een heel nieuwe betekenis gekregen, want ze mogen dan een dag minder Kerst vieren, eten doen ze niet minder dan ons. Wat kunnen die Fransen veel wegstouwen. Ik kan eerlijk zeggen dat ik, ja ik, op een gegeven moment zei: “Ik zit vol!” En toen kwamen er nog drie gangen. Waarvan een gang bestaat uit kaas, wijn en brood, zoals dat hoort bij elke Franse maaltijd. Het werkt als een drie-eenheid is mij eens uitgelegd. En deze gang kan lang doorgaan, want als je geen kaas meer op je bord hebt, dan heb je nog wel wijn en brood, dus moet je wat meer kaas nemen. Maar als je geen brood meer hebt, dan is er nog wel kaas en wijn, dus neem je wat meer brood. En als er geen wijn meer is…er is altijd wijn.

Na deze enorme lunch volgde een avond met spelletjes en gesprekken. Het laatstgenoemde was voor mij vrijwel niet te volgen, tot aan de vraag of ik misschien nog wat wilde eten.

Deze Kerst was er duidelijk een om nooit te vergeten. Het begon als een Kerst met vreemden, maar aan het eind had ik er een familie bij. 




And a Christmas with strangers.

Allthough it has passed, I still would like to tell about my holidayseason. Even if Mother Nature and I weren’t feeling it, Christmas did arrive. 

The family I was staying with took me on a 400 km long roadtrip. We would celebrate Christmas at the family of Jean-Marc. I was welkomed in a beautiful big home, near the village Macon. This year I wouldn’t hear any American Christmas carols or have my own family around. I would experience a French Christmas and it is different from our traditional Dutch Christmas. 

For starters they celebrate only 1 day of Christmas, which makes more sense than our 2 (or for some people 3) days, seeing how Jesus could have only been born on 1 day. France is for the most part Catholic, which means they celebrate the birth of Christ. And so we also went to the church for the mess. 

Of course there was an exchange of gifts. Here is how that goes. Everybody puts his pair of shoes under the Christmastree and after you put the gifts in the right pair. This poses two problems, two many shoes for under the tree and no way all the gifts fit in those shoes. And even if I only was a guest at this party, even I got some gifts in my shoe! (So I still had a little Dutch Sinterklaas moment.)

Furthermore this experience gave a completely new meaning to the Burgundian life. They might celebrate a day less, they do not eat less. These French people can eat a lot. I can honestly say there was a moment where I, yes I, said: “I’m stuffed!” And there were three more courses to come. One of these courses contains cheese, bread and wine, which is a part of every French meal. Someone once told me it is as a triple-unity. This course could go on forever, because if you ate all the cheese on your plate, you will still have wine and bread, so you have to add some more cheese. But if you run out of bread, you still have cheese and wine, so you take some more bread. And if you drank your wine…well, there is always wine. After this enormous lunch we had an evening of playing games and having conversations. The latter were hard for me to follow, untill they asked the question : est-ce que tu veux manger encore? (do you want to eat something?) 

So this Christmas is one I will never forget. It started as a Christmas with strangers, but I ended up with having a second family.

 

Alleen dit.

Alleen op de voet,
Alleen over de grens.
Alleen langs de autoweg,
Met alleen je droomwens.

Alleen op de Eiffeltoren,
Alleen met je sentiment,
Alleen in het hostel,
En helemaal alleen in Gent.

Alleen in de supermarkt,
Alleen op het grote plein,
Alleen in het museum,
Waar alleen zo fijn kan zijn.

Alleen in het theater,
Alleen op het centraal.
Alleen in de bioscoop,
En alleen in de kathedraal.

Alleen in het park,
Alleen op de promenade.
Alleen in het café,
Met alleen wat limonade.

Alleen op de zondagmarkt,
Alleen over de brug.
Alleen op het treinstation,
En alleen weer naar huis terug.

Alleen in de stad,
En alleen op straat,
Alleen eenzaamheid op reis,
is iets dat niet bestaat.