Trots.

Alles is roze. Of eigenlijk is alles is een regenboog. Ik loop door Madrid, de stad die zich klaarmaakt voor zijn pride. Of eigenlijk ben ik degene die zich klaar maakt. Het gaat namelijk mijn eerste gaypride in mijn leven zijn. Of eigenlijk mijn eerste gay gerelateerde evenement.

Hoe kan dat nou? Nou het zit zo: ik voelde nooit de behoefte om naar zoiets te gaan. Zoals ik het ook nooit de behoefte vind om van de daken af te schreeuwen wat je geaardheid is. Om eerlijk te zijn heb ik het heel lang niet leuk gevonden homoseksueel te zijn. En als het ooit een keuze had geweest, zou ik een andere keuze hebben gemaakt. Dat lijkt misschien hard om te zeggen, maar dat heeft te maken met de wereld die het me heel moeilijk heeft gemaakt om überhaupt zoiets te accepteren. Niet de mensen die dicht bij me staan, maar de mensen ver weg.

Als geen ander begrijp ik dus waar de behoefte voor een dergelijke gaypride vandaan komt. Ik zie heel goed dat er zelfs vandaag de dag nog steeds veel onbegrip is (lees: angst is). Wat gek is, want in deze eeuw zou het toch allang geen probleem meer moeten zijn en staan die grenzen tussen de seksen toch wagenwijd open? Toch is het een probleem. We vinden het “oké”, zolang we het maar niet hoeven te zien. Pleur toch een eind op met die hypocrisie. Ik walg toch ook niet als ik een zoenend heterostel zie. Of als ik van die verhalen hoor dat een heteroman of -vrouw nog nooit heeft gedacht om iets te doen met hetzelfde geslacht. Het is namelijk heel mensenlijk om nieuwsgierig te zijn en te experimenteren. En ik geef een staande ovatie aan de mensen die dat eerlijk durven toe te geven.

Toch ging ik nooit naar dergelijke evenementen. Want naar mijn idee is het niet de juiste manier om te laten zien dat je out and proud bent. Ik heb geen stoet met (half)naakte mannen nodig om te accepteren dat ik mag zijn zoals ik geboren ben. Daarnaast laten naar mijn idee de media alleen de stereotypes zien. Alsof ik me dan nu opeens moet identificeren met een van die types. Ik identificeer my helemaal niet met roze, maar met geel. Gewoon omdat geel veel meer bij mij past.

Gaybars, gaydiscotheken, gaysauna’s, gayzwemclub, gayparade. Zet je jezelf daarmee niet juist apart of in een hokje? En ik stel die vraag, want tijden veranderen en wij dus ook. Het zou allemaal allang niet nodig meer moeten zijn. En degene die zegt dat het een probleem is als je homoseksueel bent is zelf een probleem. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar je hoeft je haat niet te verspreiden. Daar is namelijk nog nooit iemand beter van geworden. 

En als ik het alleen in hokjes kan uitleggen, dan moet dat maar. Ja, ik ben homoseksueel, maar ik pas ook in het hokje man, en in het hokje mens. Hé, dat is gek, zitten we toch met z’n allen in datzelfde hokje.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s