3674 potjes met vet.

“Naar Barcelona? En hoe ga je dan, lopend ofzo? Hahaha.” Veel mensen geloofde hun oren niet of moesten lachen bij het idee. Zelfs gehoord: ” Dat kan helemaal niet!” Nou laat me je zeggen, dat kan lekker wel.

Ik zal eens uitleggen hoe zoiets nu eigenlijk in zijn werk gaat: 1. Kies een bestemming. 2. Volg de weg. Ja, zo simpel is het. Nu is elke wandeling die ik maak als een vierdaagse inclusief de liedjes “1-2 in de maat” en “een potje met vet”. Natuurlijk zitten er dagen tussen dat het allemaal erg zwaar valt, maar elke route brengt je op de meest toffe plekken. Een historische stad, uitgestrekte velden of een magisch bos. De meeste dagen zijn tot nu toe mooi en geven zo nu en dan de meest prachtige ansichtkaart waardige plaatjes prijs. Met hier en daar een hert.

Zo’n avontuur is niet zonder gevaren. Zo sta je soms oog in oog met bloeddorstig wilde beesten en in elk donker steegje wacht er een moordenaar je op. Oké, onderweg neemt je fantasie een loopje met je (leuk woordgrapje), maar serieus, dagelijks kom je voor verschillende obstakels te staan. Zo houdt de weg hier en daar gewoon opeens op of moet je een stukje over een autoweg lopen.
Op zo’n moment beginnen mijn hersenen van die vreselijke verhaalsommen die je op de basisschool kreeg voorgeschoteld te bedenken. Ronnie loopt met 5 km per uur langs de weg. De tegemoetkomende auto besluit de regels aan zijn laars te lappen en rijdt in plaats van de aangegeven snelheid van 30 km per uur, zo’n 80 km per uur. Hoe ver wordt Ronnie weggeslingerd bij een frontale botsing? Gelukkig zijn ze hier in Frankrijk gewend aan het feit dat voetpaden een vreemd begrip is en maken ze ruim baan wanneer ze je passeren. Zij het met een blik die je alsnog dood.

Op regenachtige dagen transformeren bepaalde paden in grote zeeën, die je dan van eiland naar eiland bewandelen moet. Maar wanneer je de hele dag regen hebt en je al doorweekt bent, dan doorklief je die zeeën als Poseidon.

De weg is soms lang. Op sommige dagen loop ik 35 km en andere dagen maar 20. 30 km lopen in Frankrijk is duidelijk niet hetzelfde als 30 km lopen in Nederland. Wandelroutes bestaan uit onverharde modderpoelen, grindweggetjes of gewoon lopen door het gras. In de steden hebben ze natuurlijk wel iets dat door moet gaan als trottoir, maar deze zijn zo schots en scheef dat ze voor mij met mijn tas een grotere uitdaging vormen dan de vele heuvels die ik al overmeesterd heb. Lopen is wel echt een manier om alles te zien. En al heeft deze optie van reizen zijn ups en downs, ik krijg van al dat lopen wel een enorm lekkere kont.

Advertisements